Śniadanie jem na ciepło jak w PRL-u. Jest słodkie i pożywne, a smak już zapomniany

Mleko to jeden z podstawowych produktów w diecie, który szczególnie promowano w czasach PRL-u. Jako źródło białka, wapnia, witamin A i z grupy B stanowiło ważny składnik potraw dla dzieci i dorosłych. Jedną z nich była zupa mleczna przyrządzana jako ciepłe śniadanie. Proste i szybkie połączenie z kluskami lub kaszą stanowiło pożywny i łatwostrawny pierwszy posiłek. Wspominam ten smak z nostalgią i często do niego wracam.

Sposób na śniadanie jak z PRL

Zupa mleczna, czyli mleko z dodatkiem skrobiowym, miała kiedyś wiele wersji. Często podawano ją z manną, zacierkami, kluskami lanymi, ryżem czy kaszą, które nadawały daniu odmienny smak i konsystencję. Jednak u mnie robiło się je z makaronem, najpierw domowym, a później kupnym.

W wielu domach bazę dosładzało się lekko cukrem, ale w innych robiono wersję bardziej wytrawną. W obu używano jednak szczypty soli, która działa jak wzmacniacz smaku. Podkręcała go ponadto odrobina masła, a także esencja waniliowa, choć dzisiaj lepiej jest użyć ogólnie dostępnego naturalnego ekstraktu.

Zrobienie potrawy wymaga zagrzania mleka i dorzucenia ugotowanych osobno dodatków, chociaż przy mannie, zacierkach i kluskach lanych wszystko robi się w jednym garnku. Wariant z przygotowanym wcześniej makaronem jest jednak najszybszy, co rano zwykle liczy się najbardziej.

Tak robię zupę mleczną z makaronem

Do mojej ulubionej wersji biorę włoski makaron w postaci cienkich nitek, ale można też użyć grubszych bądź wstążek. Bardziej sycący jest ten 4-jajeczny, bo zawiera więcej tłuszczu z żółtek i nieco wyższą porcję białka. Niemal tyle samo, oraz więcej niż makaron 1-2-jajeczny, ma jednak ten z pszenicy durum. Jest dostępny w różnych kształtach i można wybierać ulubione. Wiele osób preferuje świderki czy muszelki. Dla młodszych lepsze są te drobne, typowe dla zup, takie jak gwiazdki, literki czy orzo w kształcie ziaren ryżu.

Na pół litra gorącego mleka biorę około 100 g suchej pasty. Po ugotowaniu w wodzie do konsystencji al dente wychodzi jej całkiem sporo. Jeśli ktoś lubi mieć więcej rzadkiego, może zmniejszyć ilość produktu do 70-80 g. Gdy natomiast znajdę kilka chwil więcej, chętnie sięgam po kluski lane. Wystarczy połączyć 2 jajka z 30 g mąki, a następnie wlewać ciasto cienkim strumieniem na wrzące mleko, na przykład przez lejek. Całość miesza się, gotując przez 1-2 minuty od momentu wypłynięcia kluseczek.